W poprzednich odcinkach.
Nie spodziewałam się tego.
Chciałaś mnie pocałować.
Wybacz. Nie chcę przerywać randki z moim chłopakiem.
Zabij ją!
Nie ukryjesz się przed Ognistym Jackiem i Kapitanem Rozsądnym.
Zabierzcie tę sukę!
Mój syn nie żyje. Nie rozumie pan mojego bólu.
- Ale zrozumie pan. - Też straciłem dziecko.
Przysłałbyś Nahię do nas?
Byłbym dumny, gdyby poszła w twoje ślady.
Bracie.
Będzie w niebezpieczeństwie.
Marcus jest tu kluczem.
Dlaczego przychodzicie z tym do mnie?
Tata uczył mnie stawiać na zwycięskiego konia.
Jeśli mam lizać buty, poliżę te ważniejsze.
Przetestujmy to.
I raz, i raz i dwa i trzy.
To było...
piękne.
Ma pan prawdziwy dar.
Bóg się do mnie uśmiechnął.
SZKOŁA ZABÓJCÓW
Śmierdzi pan, panie Shabnam.
Czas na świeżą gazetę.
Spokojnie. Już.
Może przerzucimy się na pieluchy?
Albo...
przywiążę panu puszkę do zadu.
Daje nogę!
Ucieknie!
To koniec, Johnny.
Żaden koniec! Żaden!
Zupełnie jak w „Pierwszej krwi”.
Mój własny John Rambo.
Zajebiście zadziałało!
Zabójca nie kocha.
Nie bierze ślubu.
Nie ma przyjaciół ani ideałów.
Złamanie tych zasad to najczęstsza przyczyna naszego upadku.
By skupić się na zadaniu...
SPOTKANIE EKIPY Z VEGAS
...musimy zagłuszyć te potrzeby.
Emocje są chemicznym mirażem, który was zdradzi.
Obnaży.
Troska o drugiego człowieka to wasza największa słabość.
Jeśli jesteś gotów oddać za kogoś życie -
pewnie tak się stanie.
Co za przemowa.
Ale skoro nie walczy się o ideały, walczy się tylko o siebie.
A w takim razie wszystko, co powiedział mi pan na początku, to bzdury.
To wyćwiczone kazanie:
„Daj wieśniakom władzę, by obalili skorumpowanych panów.
Daj złości głos, który usłyszy świat”.
Jurgen miał rację, to kij i marchewka.
Udaje pan, że pomaga wyrzutkom takim jak ja,
ale ma pan to gdzieś.
Chłopiec, który dostaje klucz do zmiany świata,
zabija człowieka, który mu go dał.
Albo kolejny starzec wykorzystuje frustrację młodego pokolenia.
Młodzi sobie wmawiają, że gdy dostaną szansę,
wszystko zrobią inaczej, wszystko spalą.
Ale minęły tysiące lat, a świat pozostaje taki sam
Ludzie są tacy sami.
Albo to zaakceptujesz, albo pozwolisz, by cię to udusiło.
To chyba pan się dusi.
Przyznałem się, złamałem zasady, a wciąż żyję.
Wie pan, co myślę?
Że stał pan kiedyś po mojej stronie tej rozmowy.
Pozwolił mi pan żyć, bo był pan mną -
kimś, kogo pan udusił.
Chłopiec odchodzi?
Nie.
Jest tu wszystko, za co mógłbym zginąć.
Jezu. To tata Shabnama?
Mama też może tam być.
Musimy coś zrobić.
Dom Shabnama jest pełen pułapek,
a Chester ma siedmiu lub ośmiu pomocników.
Na pewno ma Chico?
Nie blefuje, wie wszystko.
Pewnie od kogoś tutaj.
Od rodziców Shabnama.
Jest inny problem.
El Diablo - jeśli dostanie głowę Chico,
jeśli się dowie, że to ja...
Musimy załatwić broń.
I materiały wybuchowe.
Chyba was posrało.
Nie chciałem tego, ale stało się.
Nie jesteśmy komandosami!
Lepiej nas wyszkolono.
Nie chodzi tylko o nas -
zabijając Chestera, uratujemy innych.
„Zginąłbym za wiele spraw, ale dla żadnej bym nie zabił”.
Pacyfizm to miła idea -
ale jeśli nie pomagasz walczyć jednym, pomagasz wygrać drugim.
Zgrywanie bohatera...
to maska, którą wkładasz, żeby usprawiedliwić chaos.
Wiesz, co myślę?
Może chcesz zginąć.
Zgrywanie bohatera jest lepsze od akceptacji, że się nim nie jest.
Gabby ma rację.
W tym toksycznym powietrzu nie myślę logicznie.
A twoi kumple?
Cholera.
Jeśli to cena przyjaźni z tobą...
Wycofał się?
Pułapki w drzwiach i na podwórku, wzmocnione okna.
Ale z C4...
Sprzedają je w Costco? Obok popcornu?
Ktoś może nam pomóc.
- Chodźmy. - Nie wiem, czy się zgodzi.
Zwłaszcza po tym, co mu zrobiłaś.
- Pas. - Zdecydowanie.
Jeśli nie odzyskamy głowy Chico, kartel...
...ją zabije.
A seryjny morderca zabije ciebie. Wiemy.
- W czym problem? - Wariatka chciała mnie wykastrować.
Wieśniaki, kartel.
Jest przerwa świąteczna, a ja mam bilet na samolot.
Potrzebujemy was. Proszę.
To on okaleczył Marcusa?
Zapomnij. Nie słuchaj ich.
Psujcie ferie innym. Sio.
Chodźmy, on tylko szczeka. A miał zmienić świat.
Tak się mówi.
Właśnie. Puste słowa.
Chciałeś wykorzystać umiejętności w dobrym celu. Kiedyś.
Potwór, z którym mamy się zmierzyć, zasłużył na śmierć.
Jeśli jesteś tak dobry, jak twierdzisz - pomóż nam.
Znam kolesia.
Gao wie.
Skąd?
Nie wiem.
Co zrobi?
Ojciec mawiał, że ma zęby rekina.
Czyli...?
Mamo? Co się stało?
Wszystko jest w porządku.
Chodź, pomóż mi.
Jest gotowa?
Była gotowa od stuleci.
Nasz ród należy do Gildii.
Jesteś moim pierworodnym synem.
Twoje przeznaczenie jest tutaj.
Jej nie.
Rozumiem, ale...
Skoro rozumiesz...
nie mamy o czym rozmawiać.
Chiny będą wspaniałą przygodą.
To zaszczyt, że mnie wybrano.
Należał do twojego dziadka.
Dziękuję.
Będę o niego dbała.
Obiecuję, nie rozczaruję cię.
Gao straciła w Świątyni jedynego syna.
Nie myśl, że pozwoli Nahii odejść.
Chce cię ukarać za to, że jej nie broniłeś.
- Doniosła już Gildii? - Nie.
Okryłaby hańbą całą rodzinę.
Zwłaszcza ją.
Czyli tylko ona wie, że żyjemy?
Zrobię wszystko, by chronić naszą rodzinę.
Wyjeżdżasz na święta?
No tak. Brak domu, rodziny, tragiczny los.
My nie obchodzimy świąt,
ale lubimy chińszczyznę na wynos.
Czy ty...?
Co?
Ostatnio często rozmawiasz z rodzicami.
Zazwyczaj są zbyt zajęci przewrotami, które finansują,
i nie obchodzą ich moje oceny.
Ale...
mówiłeś im o mnie?
- Słucham? - Wynocha.
Już nie trzymacie tego w sekrecie?
- Co powiedział Lex? - Pomoże.
Petra też.
Wciąż czekam na przeprosiny.
Ukrywałeś tak ogromny sekret.
Przepraszam. Myślałem...
- Nie wiedziałem, czy to udźwigniesz. - A Saya?
Już wiedziała o sierocińcu.
Cholera.
Mam to gdzieś.
Ufam ci.
Mam wystarczająco dużo problemów.
Ale...
Nie chcę być dziś sama.
Zostaniesz ze mną?
Może ostatni raz.
Jasne.
Alkoholicy nazywają to „dawaniem nogi”.
Możesz uciekać, ale problemy cię dogonią.
Mama nazywała mnie Piotrusiem Panem.
Mówiła, że nie dorosnę.
Dlatego mnie tu wysłała.
Ale jeśli to ma być dorastanie -
ja odpadam.
Odchodzisz, gdy mamy kłopoty?
Po tym, co zrobił Marcus?
Gdy zabił tego pierwszego kolesia,
uratował mi tyłek.
Ale drugiego...
Nie zabił go dla mnie.
To wpływ tego miejsca.
To miejsce go zmienia.
Was wszystkich.
Kochamy cię.
To twój dom.
Jeśli odejdziesz, zawsze będziesz tego żałował.
Może.
Ale wiem jedno o Piotrusiu Panie -
nie zostanie piratem.
Spotykamy się ze znajomym Lexa na koncercie.
Przynieś kasę.
Ja...
Niech Lex zostawi towar na zapleczu sklepu z komiksami.
Jutro będę tam sam.
Sama mam to załatwić?
Obiecałem Marii. Jest zdenerwowana.
Postaraj ją się uspokoić, Romeo. Będzie nam potrzebna.
Czekaj.
Nie podziękowałem ci.
Daruj sobie.
Miałam się tobą zajmować.
Jeśli przez ciebie wszyscy zginą - ja za to zapłacę.
Nie wszyscy Mikołajowie są pedofilami,
ale pewnie większość.
Tylko w święta obcy facet może ci się zakraść do domu.
To żart?
Nasz król kazań przysłał cię tu samą?
Coś załatwia.
Dlaczego koncert?
Nie chciałem przegapić Adolescents.
Miejmy to z głowy.
Czekajcie.
Macie bilety?
Zmieniłeś zdanie?
Nie chciałem cię zostawiać samej.
Punk z Zachodniego Wybrzeża.
Jankesi wszystko psują.
To kolebka punku - the Stooges, MC5?
Daruj sobie to samozadowolenie.
W obu obozach są świetne zespoły.
- Kogo szukamy? - Zaraz zobaczysz.
Wszystkie kolory punkowej tęczy.
Jack Kaktus!
Jaki wystrojony.
Ty przyjezdny bachorze, nie mogłeś wybrać parkingu albo skłotu,
tylko ten cyrk?
Dobrze się znacie?
Jack Kaktus, chemik.
Nie wygląda, ale prowadzi demobil
i lubi wysadzać rzeczy.
Nie diluję z obcymi.
Ani z dziwakami.
Jest nieco sztywny.
Dziwne, co?
Dajcie kasę, załatwię to.
- Co mógłbym zrobić? - Kupić prochy i alko.
To uzasadnione podejrzenia.
Wasza decyzja.
Dobra.
Towar zostaw na zapleczu sklepu z komiksami.
Spotkamy się tam jutro, o 20.00.
Chodź.
Za tobą wszędzie.
Lepiej się zdrzemnę przed jutrzejszą misją samobójczą.
Oszalałeś?
To cholerni Adolescents!
Co z tego?
Może to twój ostatni wieczór.
- Zabawmy się. - Powinniśmy...
Reszta nie zależy już od nas.
Mam się dać pobić nieznajomym?
To nie tak.
Pogo to czysta ekspresja radości z muzyki.
Nie chodzi o przemoc, tylko o zabawę.
Przestań oceniać, a może się rozerwiesz.
Wbrew temu co myślisz...
powinniśmy korzystać z życia!
Co się dzieje?
Wyjeżdżam.
Inaczej oszaleję.
Mam siostrę w LA.
Na miejscu sprzedam auto.
Na początek to wystarczy.
- Kiedy tak postanowiłeś? - Myślałem o tym, co mówiłaś.
Muszę się wyrwać.
Jedź ze mną.
- Co? - Jedź ze mną.
Tak po prostu?
Owszem.
Wiem, że to szybko. Ale...
nic cię tu nie trzyma. Nie znosisz mgły.
W LA możemy zacząć od nowa.
Możemy być, kim tylko zechcemy.
To było zajebiste!
W życiu bym nie zgadł!
A tak tym pogardzałeś.
Przewróciłem się i najbardziej przerażający koleś mnie podniósł,
poklepał po plecach i zaczęliśmy tańczyć razem!
Jak mówiłam - braterstwo.
Dobrze, że nie było metali.
Nie rozumieją tego -
przychodzą, zaczynają się szamotać, wszczynają bójki.
Tak jak skinheadzi.
Zaczynają lać Irokezów.
Cieszę się, że mogłeś tego doświadczyć.
Było niesamowicie.
Daj jednego.
Nigdy nie mówisz o sobie.
To tworzy rozdźwięk między nami,
bo ty wiesz o mnie wszystko.
Śmiało, pani tajemnicza.
Powiedz mi coś o sobie.
Cokolwiek.
Powieki jak papier ścierny.
Ile wczoraj wypiliśmy?
Moją głowę wydymał chyba olbrzym.
Wszystko boli.
Jej włosy pachną śniegiem.
To nie włosy Marii.
To nie Maria!
Nie! Co zrobiłeś?
Zdradziłem dziewczynę z japońską zabójczynią!
Męczy mnie coś jeszcze.
Sklep! Miałem otworzyć dwie godziny temu,
inaczej zrobi to Blaine. Wtedy znajdzie...
Cholera!
Dokąd idziesz?
Późno otworzyć komiks!
- Co? - Towar jest w sklepie!
Tak pijany.
Wciąż pijany.
Co zrobiłeś?
Pęka mi głowa.
Rzucę się pod autobus.
Maria płacząca w pokoju.
Ty dupku, nienawidzisz takich kolesi!
Saya - była niesamowita.
Jakby wiedziała wszystko. Jakby mogła wszystko naprawić.
Mogłaby ze mną być. Mogłaby wypełnić pustkę.
Pomóc mi się uwolnić.
Przewijam film z wczorajszej nocy. Wywracają mi się flaki.
Nie! Jezu, nie powiedziałem tego!
KOCHAM CIĘ
Kurwa! To idioto!
Ty słaby, bezwartościowy dupku!
Brzmiałem jak frajer.
Nie myśl o tym - martw się tym, czy mówiłeś poważnie.
Według Marii starzy przyjaciele różnią się od nowych tym,
że nowi jeszcze nie nawalili.
Mówiła, że wszyscy ją zawiedli,
oprócz mnie.
Pomyślałem:
„Daj mi trochę czasu”.
- Pojebało? - Czekamy!
- Przepraszam. - Gównianie wyglądasz!
Wiem!
Teraz nie może otworzyć.
Wyluzujcie!
- Pieprz się! - Otwórz wreszcie!
Wisisz mi Spider-Mana z Sabretoothem!
„Utracona niewinność”, tu Marcus.
Cześć, Blaine.
Odpieprz się!
Wszystko dobrze, byłem w łazience.
Spoko.
Wycenię nową dostawę.
Mam gdzieś twojego kaca.
Obiecałeś, że jeśli przyniosę ci kanapkę,
narysujesz mi Spider-Mana z Sabretoothem!
Odpieprz się.
Proszę!
Przynajmniej naszkicujesz?
Boże. Odpieprz się.
Ale tego nie robi.
- Nie wróciłaś na noc. - Ja...
Nie poniżaj się kłamstwami.
Po śmierci twojego ojca obiecałem, że będę cię chronić.
Podczas twojego pobytu tutaj stałaś się jedną z najgroźniejszych wojowniczek -
- masz szansę na najwyższą notę. - Dziękuję.
Ale szkolenie ma swoją cenę.
Twój miecz służy mnie, dopóki nie wrócisz do Tokio.
Mogę ufać, że wypełnisz swoje obowiązki?
Oczywiście.
Dziś pójdziesz pod ten adres.
Pilnuj ich jak oka w głowie.
- Dzisiaj mam... - To nie prośba.
Rozumiem. Gdzie pan będzie?
Wezwano mnie do Gildii.
Obok mnie cały dzień. Nie odpuszczają.
Godziny się wloką. Każda dłuższa od poprzedniej.
Kac jest coraz gorszy. Wszystko boli.
Krzyczą i kłócą się o głupoty.
Jest tylko „W porządku”, wart najwyżej sześć dolców.
Spierają się o jakieś bzdury.
Próbują się ze mną kłócić, kto jest najlepszym inkerem.
Jak mało wiem o „Doom Patrol”.
O ile lepszy jest Paul Smith od Johna Byrne'a.
Cholerne burrito.
Co za ból.
Nie ukryję tego pierdnięcia.
Obiecałeś, że narysujesz!
Zawyje jak umierający słoń.
Twarz Mike'a...
mógłbym mu pierdnąć do ust.
- Ej, Mike. - Co?
To dla ciebie.
Nie było pierdnięcia.
Pojebało?!
Zepsuty saturator.
Co z tobą?
Potok gorącego płynu.
Marcus się zesrał! Celowo!
- Ohyda. - Pilnuj, żeby niczego nie ukradli.
Bo? Na nich też nasrasz?
To przeznaczenie.
Tak to się kończy.
Przemoczony aż do butów. Zemsta.
Zdradziłeś dziewczynę.
Karma.
Całe litry karmy.
- Zły moment? - Sklep zamknięty.
Nie wierzę!
Wyliż mi jaja!
Ssijcie fiuta!
Dobra, śmierdziuszku, ubierz się.
Gdzie Saya?
Nie wiesz? Zgubiliśmy was po koncercie.
Zaskoczony?
A może rozczarowany?
Wiedziałeś, że tu będą,
ale spodziewałeś się innego widoku.
Brandy, co mi powiedziałaś dziś rano?
Kazał panią zabić.
Mieliśmy się do pani zbliżyć, a w odpowiedniej chwili...
To koniec.
Przegrałeś.
Przynajmniej dobrze ich wyszkoliłeś.
Mój starszy brat.
Część mnie zawsze cię szanowała.
Wysłałeś uczniów?
Jestem rozczarowana.
Najlepsze są Flaky Flix -
karmel, wafel...
- i płatki kukurydziane. - Bzdura. Wygrywają ciastka Keeblera.
Bo robią je białe krasnale?
Przestań.
Proszę pana, nie mam portfela.
Pożyczy pan kilka dolców?
Benzyna jest droga.
Proszę.
Wezwiemy gliny z automatu.
Nie krzywdźcie mojej rodziny.
Dobra.
Każdy wielki człowiek zmagał się z biegunką -
Czyngis-chan, JFK, Gary Coleman.
Czas i biegunka -
wciąż niepokonani.
Saya nie przyjdzie?
Poradzimy sobie bez niej?
Wątpię.
Bałem się, że nie przyjdziesz.
Gotowi?
Może jest śmiertelnie ranna?
Przepraszam. Zrobiliśmy, co pan kazał.
Poruszyła się! Może coś zauważyła? Patrzyła na pana.
Pomóżcie mi!
Sukinsyn!
Postawiliśmy na dobrego konia?
Niet.
Saya?
Spóźnił się pan na kolację.
Proszę usiąść.
Gdy moi synowie dorastali,
przy stole byli jak zwierzęta.
Żona sobie z nimi nie radziła.
Wciąż się kłócili,
nie jedli warzyw, rzucali jedzeniem.
Pamiętam, że...
po całym dniu byłem tak wykończony...
że nie mogłem tego znieść.
A teraz...
czego nie mogłem znieść...
jest jednym z najcenniejszych wspomnień.
Wykorzystała pana.
Gao nie można ufać.
Zabicie pańskiej żony...
i córki...
nie zwróci mi Chico.
Ale nie dlatego szukamy zemsty.
Chcemy by ci...
którzy nas skrzywdzili...
cierpieli...
- tak jak my. - Nie powiedziałem o Marii,
żeby nie sprawiać panu bólu.
Sam bym się nią zajął.
Miał pan zabić córkę, by pomścić syna?
Nie zrobił pan tego dla mnie...
ale dla siebie.
Uciekaj!
Zabij ją!
PAMIĘCI STEVE'A SOTO
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Marta Piasecka